The Big Bang
16 december 1971………… BAM! De geboorte van Dennis Orsel is een feit en de wereld werd weer een beetje drukker, hoewel de drukte eigenlijk al eerder in gang was gezet.

We schrijven eind jaren 50 als de uit de Indonesische jazzscene afkomstige contrabassist Willem Orsel naar Nederland vertrekt en daar na vele omzwervingen zijn muze vindt in de aantrekkelijke persoon van de zeer muzikale Elly Huisman. Samen vormen zij al gauw een swingend duo, waarbij hij de rhythmsectie voor zijn rekening neemt en zij dit zeer melodieus aanvult met haar zang- , gitaar- en pianospel!

Dat de samenwerking niet alleen op muzikaal gebied vruchtbaar is blijkt dus in de staart van dat fameuze jaar 1971, waarin niet alleen de voetbalwereld, maar ook de muzikale wereld aan de vooravond van een revolutie staat! De een met de doorbraak van Johan Cruijff bij Ajax , de ander met de doorbraak van moeder Orsel's vliezen die, volgens de overlevering, gepaard ging met een magistrale, orkestrale, ja welhaast bóvennatuurlijke oerknal in C# waarmee direct de toon voor de rest van het leven van Dennis Orsel werd gezet!

Vreemd?
In deze muzikale omgeving is het natuurlijk prima vertoeven voor Dennis en, later, zijn twee jongere broertjes. Het is dan ook niet vreemd dat de eerste blokfluit (jawel!)- en pianolessen al spoedig worden ingezet onder toeziend oog van moeder. Dennis blijkt toch vooral de muzikale genen van zijn ouders geërfd te hebben en wanneer hij als tiener de elektrische gitaar ontdekt, lijkt muziek niet meer weg te denken uit het leven van de jonge Dennis . Nadat hij wat eenvoudige liedjes van zijn vader heeft geleerd, ontmoet hij in 1990 Chris Latul, bekend van Massada! Van hem worden de betere trucjes van de funk afgekeken, een stijl waarin Dennis zich erg thuis voelt. Alleen het instrument, daar worden toch nog de nodige vraagtekens bij gezet. Maar als door omstandigheden de familiebanden met name tussen vader en zoon worden aangehaald, begint het langzaam door te dringen: Zou hij dan toch ook voorbestemd zijn voor de basgitaar?

The Big Band
Ja dus! In 1996 wordt de knoop doorgehakt en stapt Dennis definitief over op de basgitaar. Het feit dat hij eindelijk de ideale combinatie heeft gevonden tussen noten plaatsen en ritme weergeven, maakt hem zo enthousiast dat hij de daarop volgende twee jaren zijn vingers letterlijk tot bloedens toe kapot speelt op oefeningen van onder andere muziek-academicus Robert Lingnau. Dennis is niet meer te stoppen en na enkele formaties belandt hij met 7(!)-snarige mega basplank en al in de progressive rockband sQuare 4 (1998), waar hij tekeer gaat als ware hij John Myung van Dream Theater zelf! Aangezien de rest van de band net zo virtuoos is, bouwt de band al snel een aardige populariteit op, wat resulteert in een redelijk aantal optredens door het land, radio-interviews, een paar demo cd's en 2 tours door noordoost Spanje in de zomer van 1999 en 2000. Maar helaas blijven aloude rock'n roll clichés als “artistieke meningsverschillen” en “andere prioriteiten” ook dit project niet bespaard en dus wordt er in 2002 een punt achter gezet.

All that jazz…
Na de periode sQuare 4 (2002) wordt nog een soortgelijk project opgezet in de vorm van LittleBigMan, hoewel de muziekstijl dit keer veel meer op de Amerikaanse rock georiënteerd is. Ondertussen bezoekt Dennis ook nog de een na de andere jamsessie overal en nergens in de Randstad, waar hij zo af en toe ook achter de drumkit wordt gesignaleerd. Dat kan er ook nog wel bij! Al spelende leert hij zoveel collega-musici kennen dat het niet lang duurt of het volgende project dient zich alweer aan: een tot op heden naamloze formatie bestaande uit een drummer, gitarist en 2 bassisten die dit keer fusionachtige composities van de hand van Dennis zelf speelt, met veel jazz en funk invloeden. Op dit moment wordt hier veel energie in gestoken, maar dat is nog niet alles.

En nu dan?
De laatste tijd is Dennis, naast de funkfeelband, vooral actief als basleraar en studiomuzikant en componist. 't Is maar dat u het weet….

Voor iemand met zo'n muzikale gedrevenheid lijkt het slechts een kwestie van tijd voordat de definitieve doorbraak plaatsvindt en het grote publiek zal gaan genieten van van de talenten van Dennis Orsel! Daar wordt dan ook hard aan gewerkt en daarom lijkt het uw geschiedschrijver het meest gepast om hier op dit moment te eindigen met het aloude, klassieke:

wordt vervolgd...